مواد شیمیایی برای بتن و بتن ریزی
بتن که بعد از آب پر مصرف ترین ماده جهان شناخته می شود مخلوطی است از سیمان، سنگدانه و آب که در مجاورت یکدیگر به چنان استحکامی دست می یابد که می توان آن را اعجاز قرن دانست. برای مهندسی کردن و بهبود خواص متنوع بتن انواع افزودنی های مختلف تولید شده اند که هر کدام یک یا چند ویژگی بتن را بهبود می دهند. در این بین روان کننده های بتن جایگاه ویژه ای دارند. مواد شیمیایی فرموله شده پس از اضافه شدن به بتن به ذرات سیمان می چسبند و به آنها بارهای الکتریکی هم نام می دهند. این امر باعث دفع دانه های سیمان از یکدیگر شده و موجب می شود در درجه اول بتن بدون اضافه کردن آب روان تر شود و با سهولت بیشتری پمپاژ شده یا در قالب جای بگیرد. در مرحله دوم این دور شدن دانه های سیمان از یکدیگر که در اثر استفاده از روان کننده های بتن ایجاد شده موجب می شود که سیمان بصورت یکنواخت در همه جای مخلوط توزیع شود. مصرف آب کمتر به ازای مقدار مشخصی سیمان یا به عبارتی نسبت آب به سیمان کمتر موجب افزایش شدید مقاومت فشاری بتن می گردد. در عین حال بتن روان است و امکان کار کردن با آن بسیار راحت تر شده.